wyszukiwanie zaawansowane

Bogumił i Barbara – dwie postacie życiowe w "Noce i dnie"



Bogumił i Barbara – dwie postacie życiowe w "Noce i dnie"

Bogumił I Barbara - Dwie Postacie życiowe W "Noce I Dnie"

Temat: Bogumił i Barbara – dwie postawy życiowe.

Bogumił I Barbara - Dwie Postacie życiowe W "Noce I Dnie"

Maria z Szumskich Dąbrowska zadebiutowała w dwudziestoleciu międzywojennym
cyklem opowiadań „Ludzie stamtąd”. Jednak największy rozgłos przyniosła jej
powieść „Noce i dnie”, która ukazywała się 1932-1934. Całość składa się z
czterech tomów. Jest to powieść społeczno-obyczajowa, czyli taka odmiana
powieści realistycznej, w której tematy czerpane są ze współczesnego życia
codziennego, a wpływ na postępowanie bohaterów mają nie tylko czynniki
psychologiczne, ale również społeczno-historyczne.
W „Nocach i dniach” Dąbrowska prezentuje historię rodziny Niechciców, a przede
wszystkim dwojga głównych bohaterów, Bogumiła i Barbary, których losy zajmują
dwa pierwsze tomy powieści. Autorka ukazuje perypetie pary małżeńskiej, ich
problemy, codzienność i święta. Są to postacie nakreślone niezwykle starannie –
cechą charakterystyczną narratora w powieści realistycznej jest jego
wszechwiedza i wszechobecność, znamy więc zarówno motywacje małżeństwa, jak i
losy Niechciców, najpierw w Krępie, później w Serbinowie. Para głównych
bohaterów jest silnie kontrastowa. Różni ich od siebie prawie wszystko,
prezentują bowiem dwie odmienne postawy życiowe. Bogumił jest ekstrawertykiem,
czyli człowiekiem zwróconym „na zewnątrz”, otwartym na otaczający go świat.
Cechuje go silna łączność z otoczeniem, przyrodą i innymi ludźmi. Głównym sensem
swego życia uczynił pracę, którą traktuje jako wyznacznik człowieczeństwa, cel
istnienia. Jest to ciężka praca zgodna z rytmem przyrody, któremu trzeba się
podporządkować. Kocha przyrodę, rozumie ją i jej prawa, stara się z nią
współżyć, a nie walczyć. Taki tryb życia wymaga wielu poświęceń. Bogumił bez
wahania oddaje się swym obowiązkom, rezygnując z łatwego, beztroskiego życia.
Ocenia rzeczywistość realnie, nie wysuwa wobec świata żadnych roszczeń, bierze
go takim, jakim jest, a nie takim, jaki widzi w marzeniach. Swój ciężki los
znosi ze zrozumieniem, z pokorą, wytrwale radzi sobie z wszelkimi trudnościami.
Dla innych ludzi jest życzliwy, stara się im pomóc, ufa im, jest wyrozumiały dla
błędów i pomyłek. Akceptuje odmienność i słabość drugiego człowieka.
Barbara natomiast stanowi niemal całkowite przeciwieństwo swojego męża. Jest
typowym przykładem introwertyczki, czyli osobowości skierowanej „do wewnątrz”,
skupionej na swoich przeżyciach, myślach i marzeniach. Świat zewnętrzny
postrzega jako zagrożenie, obawia się go, stara się przed nim bronić, chować
się. Jest idealistką, żyje wśród marzeń i pragnień, których nie udaje się jej
zrealizować w życiu codziennym. Nie akceptuje więc świata takim, jakim jest, co
wywołuje w niej tylko frustrację i smutek oraz niezadowolenie z otaczającej ją
rzeczywistości. Wychowana wśród literatury pięknej, odczuwa wyższe potrzeby,
których życie na wsi nie jest w stanie jej zapewnić. Dodatkowo ciągle
wspomnieniami wraca do czasów, kiedy była młodą, otoczoną adoratorami panienką,
która kochała i była kochana wielką, romantyczną miłością. Miłość Bogumiła jest
zupełnie innym uczuciem, mąż traktuje ją jako kobietę z krwi i kości, pomoc i
wyrękę w ciężkim, codziennym trudzie, a nie jak bóstwo z romansów. Sama też nie
darzy Bogumiła gorącym uczuciem, owszem, jest z nim mocno związana, ale nie
czuje, że mieszka pod jednym dachem z największą miłością swojego życia.
Z usposobienia kapryśna i zmienna, nie jest jednak postacią negatywną. Próbuje
przystosować się do życia w ciężkich warunkach wiejskich. Stara się być dobrą
gospodynią i wzorową matką. Popełnia sporo błędów, spotyka ją wiele niepowodzeń,
są one jednak wynikiem innego wychowania i innej tradycji. Nie udaje się jej
wiele przedsięwzięć, bo nie jest zaangażowana w ich realizację, nie odczuwa
takiej potrzeby. Jest raczej bierna, nie przejawia inicjatywy. Wszystko widzi w
czarnych barwach, jest życiową pesymistką, przeczuwającą nieuchronną klęskę i
łatwo wpadającą w panikę.
Sylwetki psychologiczne Bogumiła i Barbary są w „Nocach i dniach” zaprezentowane
jako dopełnienie. Prawdopodobnie Bogumił nie mógłby żyć bez Barbary, ani ona bez
niego. Niechcicowie uzupełniają się wzajemnie, stanowią trwałe i udane, mimo
kryzysów, małżeństwo. Mądrość i rozwaga Bogumiła, jego spokój i opanowanie jest
wspomagane przez uczuciowość i nastrojowość Barbary. Dwie sprzeczne postawy
dopiero połączone w jedną całość składają się na pełny obraz sprawy u
Dąbrowskiej najważniejszej: człowieczeństwa.

Bogumił I Barbara - Dwie Postacie życiowe W "Noce I Dnie"
Bogumił I Barbara - Dwie Postacie życiowe W "Noce I Dnie"
Bogumił I Barbara - Dwie Postacie życiowe W "Noce I Dnie"

Bogumił I Barbara - Dwie Postacie życiowe W "Noce I Dnie"

  • Data: Grudzień 15, 2012
  • Komentarzy: 0
  • Skomentuj

KOMENTARZE

Brak komentarzy

NAPISZ KOMENTARZ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


5 − = dwa